راه ناصرالدین شاهی قله توچال

قله توچال ،بلندترین قله ارتفاعات البرز مرکزی در شمال تهران محسوب شده که سطح قله در بیشتر ماههای سال پوشیده از برف ودامنه شمالی آن در تمام اوقات سال لکه هایی از سفیدی برف مشهود است.بر بالای قله توچال در سال 1344پناهگاهی با مصالح سنگ ولاشه وملات سیمان احداث شده که در تاریخ کوهنوردی معاصر ایران به عنوان نخستین نمونه جان پناه سنگی (پناهگاه کارگر)محسوب گردیده است.

کوه البرز وقله توچال همواره مورد توجه کوهنوردان،طبیعت دوستان ،گردشگران داخلی وخارجی بوده که در واقع منجی کوهنوردان در شرایط باران وکولاک وبوران برف وعامل نجات جان آنهاگردیده است.

قله توچال به جز مسیری که تله کابین به آن رونق داده از مسیر های شیرپلا،شهرستانک،شکرآب اسپید کمر،ایگل و.....قابل دسترسی است.در سراسر جبهه جنوبی قله توچال ودر امتداد شرق به غرب آن آثار راه شوسه کالسکه رویی وجودداشت که به را شاهی یا ناصرالدین شاهی ،پناهگاه کارگرشهرت داشت که در سال1380تحت شماره 3808در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.